Zabytkowy dworzec w Ciechocinku dostanie nowe życie. PKP wyda 19 mln zł na remont

W Ciechocinku zaczyna się widać kolejny, znacznie bardziej widoczny element odbudowy lokalnego systemu transportu. Spółka PKP podpisała umowę z wykonawcą, który przygotuje projekt i przeprowadzi kompleksowy remont historycznego budynku stacji. Wartość przedsięwzięcia to ponad 19 mln zł brutto, a czas realizacji oszacowano na 15 miesięcy. Zakończenie inwestycji planowane jest na 2028 r.; przy takim harmonogramie prace powinny zamknąć się około połowy roku, choć w części materiałów pojawia się także wariant drugiej połowy. Najważniejsze jest to, że obiekt, który przez lata czekał na powrót podstawowej funkcji, wreszcie doczekał się konkretnego kontraktu i realnego planu modernizacji.

Kontrakt nie ogranicza się do samego remontu murów. Obejmuje projektowanie, modernizację obiektu, instalacje, systemy bezpieczeństwa i zagospodarowanie terenu wokół peronów. Do czasu zakończenia prac podróżni będą korzystać z tymczasowego dworca kontenerowego. To rozwiązanie powstało po wznowieniu pasażerskich połączeń 14 grudnia 2025 r. i zapewnia podstawowy komfort: małą poczekalnię oraz toalety. Dzięki temu miasto nie zostało w okresie przejściowym bez żadnej infrastruktury pasażerskiej.

Dworzec, który wrócił do grafiku pociągów szybciej niż do własnej świetności

Budynek przy linii nr 245 Aleksandrów Kujawski – Ciechocinek został wzniesiony w latach 1901–1902 według projektu Czesława Domaniewskiego, architekta związanego z kolejami warszawsko-wiedeńskimi i warszawsko-kaliskimi. Nie był to zwykły obiekt peronowy. Wzornictwo nawiązywało do uzdrowiskowej zabudowy Ciechocinka, łącząc arkady z wyrazistą dekoracją ciesielską. Takie rozwiązanie sprawiało, że stacja od początku wyglądała jak część kurortu, a nie osobny, funkcjonalny budynek przy torach.

Oryginalna forma przetrwała jednak tylko część okresu międzywojennego. W czasie II wojny światowej budynek wykorzystywano jako magazyn, a w 1945 r. został podpalony. Po wojnie obiekt odbudowano w latach 1950–1952, lecz w wersji uproszczonej. Nie przywrócono spadzistych dachów, ozdobnej snycerki ani pełnej bryły wieżyczek. Wnętrze zyskało natomiast imponującą kopułę nad głównym halem. To właśnie ta powojenna, lecz już historyczna bryła figuruje dziś w rejestrze zabytków i stanowi przedmiot najbliższej inwestycji.

Nowoczesna historia dworca ma swój dramatyczny skrót. W 2011 r. obiekt przestał pełnić funkcję dworca pasażerskiego, a połączenia kolejowe do uzdrowiska pozostały zawieszone przez czternaście lat. Dopiero 14 grudnia 2025 r. pociągi wróciły na lokalną mapę komunikacyjną. Obecnie relację obsługuje osiem par pociągów w dni robocze i pięć w weekendy. Dla Ciechocinka to ważny powód, żeby inwestycja nie pozostała tylko w sferze deklaracji: kuracjusze, turyści i mieszkańcy mają realny powód, by jechać koleją.

Zakres prac, w którym konserwacja spotyka się ze współczesnym komfortem

Zakres przedsięwzięcia obejmuje zarówno zewnętrzną, jak i wewnętrzną część budynku. Inwestycja ma sprawić, że dworzec będzie wyglądał bardziej reprezentacyjnie, ale też działał według standardów, które pasażerowie znają z nowszych obiektów. Planowane działania obejmują m.in.:

• wymianę dachu i całokształtu stolarki okiennej oraz drzwiowej,
• renowację elewacji tak, by odzyskała dawny, uzdrowiskowy charakter,
• aranżację holu i wymianę niezbędnych instalacji,
• montaż systemów bezpieczeństwa oraz monitoringu,
• wprowadzenie rozwiązań przyjaznych środowisku,
• tworzenie nowej poczekalni z ławkami i systemem informacji pasażerskiej,
• budowę ogólnodostępnych toalet dostosowanych do osób o ograniczonej mobilności i wyposażonych w przewijaki dla niemowląt,
• likwidację barier architektonicznych,
• zagospodarowanie otoczenia: ławki, kosze, uporządkowaną zieleń.

Osobny akcent kładzie się na dostępność. Dworzec ma być przyjazny nie tylko sprawnym podróżnym, ale też seniorom, osobom z niepełnosprawnościami i rodzinom z małymi dziećmi. To element szerszego programu Dworce Przyjazne Pasażerom, choć ciechociński obiekt wyróżnia szczególny kontekst zabytkowy. Tutaj nie można po prostu przebudować budynku od nowa – trzeba jednocześnie konserwować, projektować i dopasować przestrzeń do dzisiejszych wymogów.

Wnętrza nie tylko dla pasażerów, ale też dla najemców

Dzisiaj w historycznym budynku znajduje się spory segment przestrzeni użytkowej, zajęty przez trzech najemców. To galeria z przedmiotami retro, restauracja oraz biuro turystyczne. Wszyscy zadeklarowali gotowość do współpracy zarówno w okresie robót, jak i po ich zakończeniu. Oznacza to, że remont nie musi oznaczać wyludnienia części komercyjnej obiektu ani utraty funkcji, które już dziś są przydatne dla turystów.

Pod kątem lokalnego rynku nieruchomości modernizacja dworca ma podwójne znaczenie. Z jednej strony podnosi standard całej strefy dojazdowej do uzdrowiska. Z drugiej strony tworzy przestrzeń, w której usługi turystyczne, gastronomia i oferta kulturalna mogą funkcjonować w lepszych warunkach. Dla najmu krótkoterminowego i dla obiektów noclegowych to dodatkowy argument: ciechociński kurort staje się bardziej dostępny, a jego wejście kolejowe zyskuje reprezentacyjny charakter.

Wykonawca z doświadczeniem w remontach zabytków

Prace przygotuje i wykona firma SKB LDR Sp. z o.o. z Warszawy, która specjalizuje się w renowacji obiektów o wartości historycznej. W dotychczasowym dorobku ma m.in. przebudowę oraz budowę od podstaw dwunastu dworców w Dolinie Popradu, a także remont szesnastowiecznego pałacu Manor House w Chlewiskach. To istotne, ponieważ remont zabytkowego dworca wymaga bardzo ostrożnego prowadzenia prac – nie wystarczy wymienić instalacje i odświeżyć elewację. Trzeba zachować detale, które budują tożsamość budynku, a jednocześnie nie utrudniać codziennego użytkowania.

Decyzja o remoncie była również komentowana na poziomie centralnym. „Ciechocinek jest jednym z najbardziej znanych uzdrowisk. Nie mogliśmy sobie pozwolić, żeby nie można było tutaj przyjechać koleją” – powiedział minister infrastruktury Dariusz Klimczak. W tym zdaniu widać logikę całego projektu: najpierw przywrócono ruch pociągów, teraz przywracany jest komfortowy budynek, w którym pasażerowie będą się czuli dobrze. To nie tylko kwestia nostalgii, lecz także jakości turystycznej i transportowej miasta.

Co dalej – i co zyska Ciechocinek po zakończeniu robót

Do czasu zakończenia modernizacji podróżni pozostaną przy kontenerowym punkcie obsługi, ale docelowo mają otrzymać budynek, który łączy historię z nowoczesnością. Odnowiona elewacja, uporządkowane otoczenie, wygodna poczekalnia, dostępne toalety i sprawnie działająca informacja pasażerska razem powinny stworzyć lepsze pierwsze wrażenie po przyjeździe pociągiem. Dla miasta o tak silnym profilu kuracyjnym to szczególnie ważne: gość, który przyjeżdża na kurację albo weekend, ocenia miejsce również po tym, jak łatwo i komfortowo dotarł na miejsce.

Warto też dodać, że inwestycja wpisuje się w szerszy proces odbudowy znaczenia kolei w mniejszych ośrodkach. Ciechocinek pokazuje, że reaktywacja połączenia pasażerskiego nie kończy się na grafiku rozkładu jazdy. Potrzebny jest jeszcze dobry budynek, przemyślane otoczenie, dostępność i przestrzeń usługowa. Gdy te elementy się pojawią, dworzec przestaje być obiektem „po remoncie” i zaczyna pełnić rolę reprezentacyjnej bramy do uzdrowiska. Wtedy cała historia, od pociągów wracających po czternastu latach, po metamorfozę 124-letniej bryły, zamknie się w jednym, bardzo konkretnym efekcie: pasażerowie znowu wejdą do historycznego budynku, a nie tylko z niego skorzystają w wersji tymczasowej.